ÖZEL GEREKSİNİMLİ ÇOCUKLAR VE SPOR
ENGELLERİ AŞTIMDA GELDİM
Bir birey, hayatındaki değişikliklere ve yeniliklere karşı uyum süresine ihtiyaç duyar. Özel gereksinimli bireylerde ise uyum süreleri değişkenlik gösterir. Söz konusu spor yapmak ise; Bu süre daha kısa ya da daha uzun olabiliyor. Adaptasyon süresinin uzun olmasının birçok sebebi olabilir. En çok karşılaştığımız sebepler şunlar: Genel olarak üşengeç olmaları , kendilerini zorlamak istememeleri ,otoriteyi kabul etmeme ,reddetme hakkını sporda kullanma (saygıyla karşılamalıyız),kural ve komutlara uymak istememeleri ,antrenörün deneyimsiz ve antipatik olması , çocukların katılımcı ve sosyal olmamaları v.s.
Adaptasyon süresinin kısa olması ise yukarıda yazdıklarımın tam tersinin çocuğumuzda bulunması anlamına gelmektedir. Oryantasyon süresinin kısalması ,çocuğumuz spora giderken ayaklarının geri geri gitmemesi, spor yaparken davranış sorunları göstermemesi v.s. için antrenör tarafından yumuşak geçişler yapılmalıdır. Beceri öğretimi ikinci planda tutulmalıdır. Çocuğumuza oyunlarla, sevdiği aktivitelerle, gerekirse ödüller kullanılarak antrenman yaptırılmalıdır. Çocuğumuza spor salonunun tamamının gezdirilip tanıtılması gerekmektedir. Mümkünse spor salonunun her yerine girmesi sağlanmalıdır. Çocuğumuzun gittiği spor salonunda ‘’bilgi edinme hakkını’’ unutmayalım. Çocuğumuz için en önemlisi güven ortamının oluşmasıdır. Antrenörler çocuğumuza bu süreci sağlıklı bir şekilde geçilmesini sağlamalıdır. Pedagojik yaklaşımla, böyle samimi bir ortamda çocuğumuzun yapamayacağı beceri çok azdır.
ÖN HAZIRLIK DÖNEMİ
Çocuklarımıza spora başlamadan önce ilk olarak antropometrik ( kol , bacak uzunluğu , omuz genişliği v.s. ) ve anatomik ( boy, kilo, BMI ) ölçümler yapılmalıdır. Bu ölçümlerin amacı çocuğumuzun mevcut durumunu değerlendirmek ve kayıt altına almaktır. Bu ölçümler çocuğumuzun hangi spor branşında başarılı olabileceği, hangi branşları yapması gerektiği hakkında bir ön bilgi hazırlanmasını sağlayacaktır. Çocuğumuz bu veriler ışığında gözlem-kayıt metoduyla bir kaç antrenman izlenmelidir. Gözlem-kayıt metoduyla organizmada mevcut bulunan motorik özelliklerin (denge , koordinasyon , çeviklik-çabukluk v.s.) hangilerinin gelişip gelişmediği değerlendirme kriterlerine göre belirlenmelidir. Bu ölçümlere mütakiben çocuğumuzun kaba-orta-ince motor becerilerine bakılmalıdır. Uygulanabilirlik düzeyi belirlenmelidir. Bütün bu ölçümler çocuğumuzun yeteneklerini ve yetersizliklerini göstereceği gibi amaca gidilen yolun da spesifikleşmesini sağlayacaktır.
GENEL HAZIRLIK DÖNEMİ
Hangi sporu veya branşı yapıyorsak yapalım bütün motorik normların optimum düzeyde olması gerekmektedir. Bu durum ortalama bir performans için fevkalade önem arz etmektedir. Geride kalmış veya çalışılmayan bir motorik özellik, çocuğumuzun yeteneklerinin açığa çıkamamasına neden olur. Çocuklarımızı bir branşa yönlendirmeden önce, o branşın barındırdığı temel motoriklerinin geliştirilmesi gerekmektedir. İster yüzücü olalım, ister basketbolcu veya atlet, öncelikle SPORCU olmak gerek. Önce spor sonra branş. Buna istinaden çocuğumuzu motorsal ve kassal becerilerinin kontrollü bir şekilde gelişmesi sağlanmalıdır. Örneğin bu süreçte ‘’Eğlenceli atletizm’’ denilen parkur sistemi (Bir çok motor becerilerin aynı anda çalışılabileceği, antrenör tarafından değişiklik gösterebileceği istasyon çalışmaları) kullanılabilir. Her çocuğumuzun eksik becerilerinin farklı olmasından dolayı, bu parkurlar her çocuğumuzda farklılık göstermelidir. Bu şekilde uygulanacak çalışmalar kısa sürede sportif gelişmeyi, fiziksel gelişmeyi ve bedensel iyileşmeyi sağlayacaktır. Sportif temelin sağlam atılması durumunda, çocuğumuz yeteneği olmayan bir branşı bile kolaylıkla yapma imkanı bulacaktır. Çocuğumuz bir branş öncesi istenilen form düzeyine geldi. Temeli sapasağlam oldu. Artık özel olarak branşlar için antrene edilmelidir.
BRANŞ HAZIRLI K DÖNEMİ
Çocuğun genel hazırlık döneminden sonra branş öğretimi için gereken zemin hazırlanmıştır. Geri kalmış motor özellikleri giderilmiş; uygulanabilirlik seviyesi artmıştır. Çocuğun fiziksel yapısına ve yeteneklerine uygun olduğu düşünülen branşların hepsi uygulanmalıdır. Branş öğretmek için çocuğu fazla zorlamamalıyız. Sabit birkaç branşın çocuğa öğretilmesi diretilmemelidir. Pedagojik olarak gerekirse, çocuğun tıkandığı noktalar üzerinde durulmamalı ki çocuk o branştan sıkılıp soğumasın. Bu sebeple sadece yeteneklerinin olduğu branşlar çalışılmamalıdır. Çocuğun yapamasa bile sevdiği, ilgi duyduğu branşlarda (detaya girmeden,ana hatlarıyla) antrenör tarafından çocuğa öğretilmelidir. Çocuğumuza ilk olarak jimnastik,masa tenisi, bisiklet ve yüzme branşları öğretilmeye çalışılmalıdır. Bu branşlar çocuklarımızın fiziksel ve zihinsel gelişimi açısından fevkalade elzemdir. Çünkü bir çok dominant motoriğin gelişiminde endikedir. Bu branşların yapılabilirlik durumuna göre diğer branşlara geçmelidir. Bu dört spor dalını optimum seviyede yapan bir sporcu, her branşa çok kolay adapte olur. Akabinde bu branşları, kort tenisi, voleybol , basketbol, badmınton, squash, kayak v.s takip edebilir.
Çocuk Gelişim ve Psikomotor Gelişim İsa Özbilir
Kaynak: www.tekerleklisandalyebasketbol.com
www.sonmansethaber.com
Eylül 2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder